Kolejne wcielenie Visty, jeżeli chodzi o typografię, staram się trzymać tego kroju, jeżeli chodzi o materiały przygotowywane dla krakowskiego Muzeum Etnograficznego. Całe szczęście, że ma on masę odmian, więc starczy jeszcze na długo. Jeżeli chodzi natomiast o sam projekt znaku, to przeszedł on w toku prac sporą ewolucję, i mam nadzieję, że udało się wydestylować to, co najważniejsze. Dużo projektów poległo, pozostał haft krzyżykowy. Wspólnym elementem jest czerwona nić, można to sobie zinterpretować jako etnograficzny leitmotiv, proszę bardzo. W drugą stronę lecą rozmaite oblicza i kolory współczesnego dizajnu, więc: skrzyżowanie dawnego z nowym. A całość układa się w “E” jak… Wiadomo.

Planowany na kilka lat projekt naukowy prowadzony w Muzeum Etnograficznym zmierza do ustalenia, czym tak naprawdę są dla współczesnych Polaków działki, kim są działkowicze, czy pojawiła się na działki moda, czy działki zaspokajają potrzebę kontaktu z naturą, czy może jeszcze jakieś inne? Jak wygląda hierarchia władzy wśród działkowców? Z setek wywiadów, badań terenowych, sesji, zjazdów wyłoni się kompleksowy obraz naszego stosunku do przyrody oswojonej. W międzyczasie ukaże się książka podsumowująca wyniki badań, na rok 2010 planowana jest także wystawa/instalacja na krakowskim placu Wolnica: rekonstrukcja działki w pełnych wymiarach, gdzie każdy zwiedzający będzie mógł pograbić i popielić. Tak duży projkekt wymagał identyfikacji: toteż mamy drzewo (axis mundi)/dymek wypowiedzi, wyrastające ze środka działki właśnie. Dodatkowo: logo “Załogi Dzi”, czyli grupy badaczy uczestniczących w projekcie. Postępy projektu można śledzić na stronie www.dzielodzialka.pl.

Kolejna zakrojona na szeroką skalę akcja naukowa Muzeum Etnograficznego: tym razem naukowcy i młodzi adepci socjologii skupieni wokół tej placówki zbadają, jak wyglądają dzisiejsze Polaków wesela. I znów: w kręgu zainteresowania pojawi się wszystko, co z weselami związane: od wódek weselnych, poprzez wszelkie przejawy sztuki wideomontażu, po nagrania i wywiady z ludźmi pracującymi na co dzień w weselnym biznesie. Sami zapewne nie podejrzewamy, jakie pokłady interesujących odkryć znajdują się przed nami, jak bardzo współczesne oblicze polskiego wesela odzwierciedla naszą mentalność i aspiracje. Pierwsza litera nazwy projektu jako stukaratowy rubin w logo.

Nawet nie zauważyłem, kiedy minął styczeń i luty. Na początku roku dostałem zlecenie na całościowe opracowanie identyfikacji wizualnej muzeum. Jako punkt wyjścia wybrałem inicjał etnografii. Zależało mi na tym, żeby w nowoczesnej formie zasugerować rozmaite cechy projektowanej placówki (która docelowo z muzeum wsi polskiej ma się przeobrazić w nowoczesne centrum antropologiczne): wieloaspektowość, przejście od ogółu do szczegółu, od jedności do wielości, z centrum na peryferia. Chciałem również, żeby logo odwoływało się do labiryntu jako ikony (samo)poznania. Typografia wszelkich obecnych i przyszłych druków muzeum (od wizytówek, przez papier firmowy, teczki, ulotki, plakaty, katalogi po roczniki i materiały edukacyjne): wszechstronna bezszeryfowa Vista i szeryfowa Malaga. Rezultaty można obejrzeć na stronie Muzeum (www.mek.krakow.pl), za której graficzną stronę również odpowiadałem.

Tak się złożyło, że promotor mojej pracy magisterskiej, Janusz Gruchała, jest również rektorem PWSZ w Krośnie. Przygotowałem dla niego kilka projektów logo,w tej chwili pracuję nad resztą materiałów: wkrótce powstaną teczki, wizytówki, papier firmowy itd. Władze uczelni po długich dyskusjach wybrały poniższy znak. Dla mnie to przede wszystkim półotwarta książka. Chodziło mi o to, żeby logo było zwięzłe, dosyć abstrakcyjne, dawało się łatwo reprodukować nawet w mało sprzyjających okolicznościach.

Pierwsze poważne zlecenie – jeszcze z grudnia 2003 roku. Przygotowałem kilka projektów, które w rozmaity sposób interpretowały jeden pomysł: przenikanie się, zazębianie, nakładanie. Chodziło mi o to, żeby jak najtrafniej oddać ideę współistnienia rozmaitych myśli, nurt, poglądów; pokazać, że powstająca uczelnia będzie miejscem swobodnej dyskusji. A jednocześnie zależało mi na zilustrowaniu dynamiki i prężności szkoły – stąd wznoszące się linie logo. Kolor wybrał zleceniodawca – chodziło o to, żeby nawiązać do kolorystyki Znaku, który był pierwszym właścicielem uczelni. Liternictwo – bezpieczną Futurą.

Pomysł stworzenia koszulek z własnymi rysunkami chodził mi po głowie już od dawna, ciągle jednak pojawiały się nowe zlecenia i musiałem się sprężać, żeby nie zawalić terminów. Nie było mowy o pracy dla samego siebie. W końcu w połowie 2007 roku udało mi się wyrwać parę dni, uzbierałem trochę grosza i wypuściłem próbną serię koszulek. Na razie wszyscy znajomi są już zaopatrzeni, a na przełomie 2007 i 2008 ruszy sklep internetowy, w którym za niewielką opłatą każdy będzie mógł się zaopatrzyć w dowolną ilość sztuk tej wspaniałej garderoby. Natomiast logo? Pancerna gwiazda to gwiazda odporna na wszelkie wstrząsy, dobrze chroniona i praktycznie niezniszczalna, toteż na logo składa się trochę blachy i przygarść nitów.

W lecie 2004 roku rozstrzygnięto konkurs na logo Śląskiego Zamku Sztuki i Przedsiębiorczości w Cieszynie: spośród kilkuset uczestników mój projekt zajął drugie miejsce, na własnej skórze poznałem więc prawdziwość powiedzenia: drugie miejsce to wciąż przegrana”. Zawsze podobały mi się wyraziste i proste kształty, i uważam, że takie najłatwiej zapadają w pamięć. W tym projekcie wzorowałem się na kształcie piastowskiej baszty – najstarszej części cieszyńskiego zamku. Postanowiłem uprościć ten kształt do granic możliwości, a jednocześnie zawrzeć sugestię zderzania się dwóch elementów, i ich wspólnego wzrostu. Rezultatem niebieska rakieta poniżej.